Airtable CRM

Airtable’ın yettiği yer ve yetmediği yer

Bu kurulumu önerirken sınırını da söylüyoruz. Airtable; kayıt tutmak, aşama izlemek, takip tarihi hatırlatmak ve basit raporlar çıkarmak için fazlasıyla yeterli. Küçük bir ekipte kurulum kısa sürüyor ve ekran ekibin işine göre şekillenebiliyor.

Yetmediği yerler belirli. Gelen ve giden yazışmanın kaydın altına kendiliğinden düşmesi, arama kayıtları, ayrıntılı yetki yapıları, teklif ve sözleşme yönetimi ile satış tahmini gibi başlıklar bu araçta ya hiç yok ya da ek çözüm gerektiriyor.

Karar eşiğini şu sorularla koyuyoruz: kaç kişi aynı anda kayıt girecek, yazışma geçmişinin kayıtta durması gerekiyor mu, kimin hangi kaydı görebileceği kısıtlanacak mı. İlk iki soruya evet gelmeye başladığında yerleşik bir CRM’e geçmenin zamanı gelmiş oluyor. Geçişi zorlaştırmamak için yapıyı baştan dışa aktarılabilir kuruyoruz.

Yapıyı kurarken çıkış yolunu da düşünüyoruz. Alan adları ve aşama isimleri yerleşik CRM kavramlarına yakın seçiliyor, böylece ileride taşınma gerektiğinde eşleme kolay oluyor ve geçiş yeni bir kurulum çalışmasına dönüşmüyor.

Satışçı tabloyla değil, ekranla çalışıyor

Airtable’ı CRM olarak kuran ekiplerde sorun genelde veri modelinde değil, günlük kullanımda çıkıyor. Yan yana onlarca sütunu olan bir tabloya bakıp kayıt güncellemek yorucu bir iş ve kimse uzun süre sürdürmüyor.

Bu yüzden kurulumun görünen yüzünü tabloya değil arayüze veriyoruz. Kişi kendi takip etmesi gereken kayıtları, bugün dönülmesi gerekenleri ve bekleyen işleri tek bir ekranda görüyor. Kayıt güncelleme birkaç alandan ibaret bir formla yapılıyor, bütün tablo açılmıyor.

Hatırlatma tarafı da buna bağlı. Her açık kayıtta bir sonraki adımın tarihi zorunlu tutuluyor. Tarihi boş olan kayıtlar ayrı bir görünümde toplanıyor, çünkü unutulan kayıtlar hemen hep bu gruptan çıkıyor. Tarihi güncellemek tek bir dokunuşla yapılabildiğinde alanın dolu kalma ihtimali de artıyor.

Paylaşım tarafında da dikkat gerekiyor. Bir görünümün bağlantısını dışarıya vermek, o bağlantıya sahip herkese erişim vermek anlamına geliyor. Müşteriyle paylaşılan ekranlar ayrı kuruluyor ve hangi alanların görüneceği tek tek seçiliyor.