WordPress Tema Özelleştirme

İstek listesi aslında temanın denetimidir

Özelleştirme işleri genellikle bir listeyle başlıyor. O listeyi üç kutuya ayırıyoruz: tema ayarlarından yapılabilecekler, kodla yapılabilecekler ve ancak temanın kendi mantığını kırarak yapılabilecekler.

Asıl bilgiyi üçüncü kutu veriyor. İçinde bir iki madde varsa özelleştirme doğru yol. Listenin büyük bölümü oraya düşüyorsa, aslında bu temayla çalışmak istemediğiniz ortaya çıkmış oluyor ve harcanacak emek yeni bir kuruluma yaklaşıyor.

Bu ayrımı baştan yapmak, projeyi ortasında durdurmaktan çok daha ucuz. Temanın sınırlarını zorlayarak yapılan her değişiklik, bir sonraki güncellemede kontrol edilmesi gereken bir madde olarak geri geliyor. Listeyi kutulara ayırmadan fiyat da vermiyoruz.

Üstüne yazmak kolaydır, pahalı olan da budur

Hazır bir temanın görünümünü değiştirmenin en hızlı yolu, mevcut kuralın üstüne daha baskın bir kural yazmak. İşe yarıyor ve kısa sürüyor. Sorun, bu yolun kendini tekrar etmesi: bir sonraki düzeltme daha da baskın bir kural istiyor, üçüncüsü artık hangi kuralın geçerli olduğunu kimsenin bilmediği bir yığına ekleniyor.

Yığın büyüdüğünde küçük bir renk değişikliği bile sayfa sayfa deneme yanılmaya dönüşüyor. Tema güncellendiğinde ise bazı kurallar karşılıksız kalıyor, bazıları beklenmedik yerlerde devreye giriyor.

Bu yüzden önce temanın kendi ayarlarını ve global stil tanımlarını kullanıyoruz, oradan çözülmeyeni alt temada tek ve düzenli bir yerde topluyoruz. Neyin neden yazıldığını da yanına not ediyoruz. Böylece bir süre sonra bir kuralı kaldırmak, silip ne olacağını bekleme oyununa dönüşmüyor.

Bu düzenin bir faydası da devirde görünüyor. Temayı sonradan devralan kişi neyin tema ayarından, neyin alt temadan geldiğini tek bakışta ayırt edebiliyor ve aynı düzeltmeyi yeniden keşfetmek zorunda kalmıyor.