Kurumsal Kimlik Revizyonu

En çok kullanılan materyal, listede olmayan materyal

Kimlik envanterleri genellikle tanıdık kalemlerle başlıyor: kartvizit, broşür, sunum, tabela. Oysa müşteriye en sık ulaşan belgeler çoğu zaman bu listede hiç bulunmuyor. Satışın gönderdiği fiyat tablosu, muhasebenin fatura altlığı, servis ekibinin bıraktığı iş emri, otomatik gönderilen sipariş e-postası ve karşı tarafa iletilen sözleşme kapağı bunların başında geliyor.

Bu belgeleri kimse tasarlamamış oluyor. Genellikle yıllar önce biri tarafından açılmış bir dosyadan çoğaltılıyor ve her elden geçişte biraz daha bozuluyor. Buna rağmen markayı en çok temsil eden yüzeyler bunlar oluyor.

Listeye girdiklerinde de çoğu küçük bir müdahaleyle düzeliyor. Doğru yazı tipi, doğru logo versiyonu ve düzgün bir üst bilgi çoğu zaman yetiyor. Yılda bir basılan bir broşür yerine her gün gönderilen bir tabloyu düzeltmek, aynı emekle çok daha fazla temas noktasını topluyor.

Bir kısmı ise düzeltmek yerine ortadan kaldırılıyor. Aynı bilgiyi veren iki ayrı form, kimsenin doldurmadığı bir alan ya da yıllardır kullanılmayan bir şablon listeden çıkıyor. Envanterin en hızlı kazanç veren kısmı çoğu zaman burası oluyor.

Değişen dosya değil, alışkanlık

Revizyonun teslimden sonraki ilk haftalarda takıldığı yer genellikle tasarım olmuyor. Yeni şablon hazır, kurallar yazılı, dosyalar düzenli; buna rağmen ekip eski sunumu açıp üzerine yazmayı sürdürüyor. Sebep basit: eski dosya elinin altında, yenisi değil.

Bu yüzden şablonların nereye konacağını tasarım kadar ciddiye alıyoruz. İmza, bilgi işlem tarafından kurulduğunda kuruluyor. Sunum şablonu, ekibin her gün açtığı programda tema olarak göründüğünde kullanılıyor. Teklif dosyası, satışın hâlihazırda çalıştığı klasörde durduğunda bulunuyor.

Bunun yanına kısa bir aktarım koyuyoruz. Uzun bir eğitim değil, tek sayfalık bir özet ve ilk dönemde soruların yöneltilebileceği bir muhatap yetiyor. Eski dosyaların ortak alanlardan kaldırılması da aynı dönemde yapılıyor, aksi halde iki sürüm bir arada dolaşmayı sürdürüyor.

İlk dönemde neyin işe yaradığını da izliyoruz. Hangi şablonun kullanılmaya başladığı, hangisinin hâlâ atlandığı kısa bir kontrolle görülüyor. Atlanan şablon genellikle bir eksiği işaret ediyor ve düzeltilmesi sistemin geri kalanını da kurtarıyor.