WordPress Güvenlik Hosting

Kapı çoğu zaman giriş ekranı değil

Yönetici girişini korumak gerekli ama tek başına yanıltıcı bir güven veriyor. Otomatik taramaların bulduğu açıkların büyük bölümü başka yerlerde duruyor: güncellenmemiş bir eklentinin dosya yükleme özelliği, yıllar önce denenip kaldırılmayan bir tema, sunucunun kök dizininde unutulmuş bir arşiv dosyası, ya da bir zamanlar açılıp bakımı bırakılmış bir deneme alt alan adı.

Bunların ortak özelliği görünmez olmaları. Site çalıştığı için kimse arkasına bakmıyor. Oysa bakımı bırakılmış bir kopya ana siteyle aynı sunucuda durduğunda, oraya açılan bir kapı haline geliyor.

Bu yüzden çalışmaya envanterle başlıyoruz. Sunucuda gerçekte hangi dosyaların bulunduğu, hangi alt alan adlarının tanımlı olduğu ve hangi eski kurulumların hala ayakta olduğu çıkarılıyor. Kullanılmayanı kaldırmak, çoğu zaman yeni bir koruma katmanı eklemekten daha fazla risk kapatıyor. Aynı tarama, sunucuda çalışmaya devam eden ama artık kimsenin haberinin olmadığı betikleri ve zamanlanmış görevleri de ortaya çıkarıyor.

Temizlemek yetmiyor, ne zaman girildiğini bilmek gerekiyor

Bir siteye zararlı kod bulaştığında ilk refleks temiz bir yedeğe dönmek oluyor. Burada cevaplanması gereken soru şu: hangi yedek temiz. Bulaşmanın ne zaman gerçekleştiği bilinmiyorsa dönülen kopya zararlı kodu da birlikte geri getirebiliyor.

Bu sorunun cevabı olaydan sonra üretilemiyor. Dosya değişikliklerinin, giriş denemelerinin ve panel üzerinde yapılan işlemlerin kaydı, olay olmadan önce tutuluyor olmak zorunda. Kayıt yoksa elde kalan tek yöntem deneme yanılma oluyor ve site birkaç kez yeniden bulaşıyor.

İkinci gereklilik, kayıtların sitenin kendi içinde durmaması. Erişim sağlayan taraf çoğu zaman izlerini siliyor. Bu yüzden kayıtları ayrı bir yerde biriktiriyor, yedeklerin ne zaman alındığını da aynı zaman çizgisine yerleştiriyoruz. Bulaşma tarihi bulunduğunda hangi kopyanın ondan önce alındığı böylece doğrudan görülebiliyor. Kayıtların ne kadar süre saklanacağı da baştan belirleniyor; bulaşma çoğu zaman fark edilmeden önce bir süre sessiz kaldığı için kısa saklama süresi teşhisi imkansız hale getiriyor.