Landing Page Tasarımı

İlk ekranın sınırı bir cümle değil, bir ekran yüksekliği

İlk ekrana ne konacağı genellikle içerik listesi üzerinden tartışılır. Oysa asıl sınır fiziksel: telefonda tarayıcı çubukları düştükten sonra geriye kalan alan, masaüstünde düşünülenden belirgin biçimde küçük. Bu alana sığmayan her şey, kaydırmayı göze alan ziyaretçiye kalıyor.

Bu yüzden ilk ekranı bir liste gibi değil, bir bütçe gibi ele alıyoruz. İçine ne satıldığını söyleyen bir başlık, kime uygun olduğunu belirten bir alt satır ve tek bir eylem giriyor. Rozetler, uzun madde listeleri ve büyük bir görsel bu bütçeyi hızla tüketiyor.

Kararı tahminle de vermiyoruz. Sayfayı gerçek bir telefonda açıp kaydırmadan ne görüldüğüne bakıyoruz. Bu kontrol tasarım aşamasında yapılmadığında sonuç genellikle aynı oluyor: masaüstünde dengeli duran bir ilk ekran, telefonda yalnız başlığın yarısını gösteriyor.

Sonucu belirleyen, formun etrafındaki birkaç santimetre

Formun kendisi üzerinde çok konuşulur, etrafındaki ayrıntılar üzerinde nadiren. Oysa vazgeçme genellikle orada oluyor. Düğmenin üzerinde “Gönder” yazması ziyaretçiye ne olacağını söylemiyor; “Teklif iste” ya da “Randevu al” yazması söylüyor.

Hata mesajının nerede göründüğü de aynı ölçüde belirleyici. Uyarı formun en üstünde toplandığında, telefonda hatalı alanı bulmak için yukarı kaydırmak gerekiyor ve ziyaretçilerin bir bölümü orada vazgeçiyor. Uyarıyı ilgili alanın hemen altına, anlaşılır bir cümleyle yazıyoruz.

Formun yanındaki tek satırlık güvence de küçük bir ayrıntı gibi görünüyor: bilginin ne için kullanılacağı ve kimseyle paylaşılmayacağı. Telefon numarası isteyen formlarda bunun farkı görünür oluyor.

Son olarak gönderim sonrası ekran. Teşekkür etmek yeterli değil; ne zaman ve hangi kanaldan dönüleceğini yazdığımızda, aynı kişinin formu ikinci kez doldurması da azalıyor.